به بهانه سالروز تولد حضرت امام حسین (ع)


سهل است که روح های بزرگ - روح بزرگ را خوب بشناسند.درکش کنند و را بفهمند و با او زندگی کنند.چه خوب که روح بزرگ در پرتو انوار روح های بزرگ شناخته تر می شود.زوایای مختلف و عظمت های ناشناخته اش شناخته تر میشود.
عشق بازی حضرت مولانا جلال الدین با حضزت حسین ین علی(ع) واقعا دیدنیست.
مولانا - این روح بزرگ - عظمت و شخصیت امام حسین(ع) را چه زیبا درک کرده بودو چه ارادت والایی به ایشان داشت.در چند بیت به اندازه تمام تاریخ و به اندازه تمام متفکران و روشنفکران و فقیهان و عارفان و... درباره اش سخن گفت:
| کجایید ای شهیدان خدایی | بلاجویان دشت کربلایی | |
| کجایید ای سبک روحان عاشق | پرندهتر ز مرغان هوایی | |
| کجایید ای شهان آسمانی | بدانسته فلک را درگشایی | |
| کجایید ای ز جان و جا رهیده | کسی مر عقل را گوید کجایی | |
| کجایید ای در زندان شکسته | بداده وام داران را رهایی | |
| کجایید ای در مخزن گشاده | کجایید ای نوای بینوایی |
(این کلام مولانای سنی مذهب درباره امام حسین(ع) این روح تشیع ... را با کلام برخی از این مداحان و فقیهان مقایسه کنید .)
مولانا که از بزرگترین عارفان ماست نگاهش به همه مقوله ها از جنس دیگریست حتی نگاهش به امام حسین (ع) ... او در واقعه کربلا خون و تشنگی و کشته شدن نمی بیند بلکه فراتر از اینها را می بیند ...
| روح سلطانی ز زندانی بجست | جامه چه درانیم و چون خاییم دست | |
| چونک ایشان خسرو دین بودهاند | وقت شادی شد چو بشکستند بند | |
| سوی شادروان دولت تاختند | کنده و زنجیر را انداختند | |
| روز ملکست و گش و شاهنشهی | گر تو یک ذره ازیشان آگهی |
شادی و طربناکی و زیبا بینی شیوه ایست که عارفان ما در برابر زهد خائف و عبوس در اختیار ما گذاشته اند:
عبوس زهد به وجه خمار ننشیند
مرید حلقه دردی کشان خوش خویم
مولانا در عظمت شخصیت والای امام حسین چنان محو می شود که روز شهادت او را روز رهایی سلطانی از بند می داند و این روز را شایسته شادمانی می داند و حرکت عظیم امام را با نگاه خاص خودش این چنین تعبیر می کند:
خنک آن قمار بازی که بباخت هرچه بودش
بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر ...
یعنی امام قمار عاشقانه ای با خداوند انجام داد که در آن تنها یک خواسته داشت و آن قماری دیگر برای خلق شگفتی هایی دیگر ...
فرصت وب کوتاه است ... تنها به این پیام توجه کنیم که روح های بزرگ را درک کنیم چنان که شایسته مقام آنان است تا در پرتو این شناخت خود توشه و زاد سفر بیاندوزیم و تنها در ماتم و غم سراغ امام حسین(ع) نرویم بلکه در شادی ها و برای یادگرفتن شادی واقعی نیز دست به دامان ایشان بزنیم ...
من طربم طرب منم زهره زند نوای من
عشق میان عاشقان شیوه کند برای من
عشق چو مست و خوش شود بیخود و کش مکش شود
فاش کند چو یبدلان بر همگان هوای من
از کف خویش جسته ام در تک خم نشسته ام
تا همگی خدا بود حاکم و کد خدای من
بیاموزیم که شادی کنیم ... شادی حقیقی ... روح جهان همه شادیست به شادی بیاندیشیم ...
میلاد خجسته حضرت امام حسین بن علی(ع) و فرزند بزرگوارش حضرت امام زین العابدین(ع) و برادر بزرگوارش حضرت ابوالفضل العباس(ع) گرامی باد.
احمد افروز-۱۵مرداد ۱۳۸۷

(یک توضیح ساده:دیروز که برای گرفتن شناسنامه به ثبت احوال رفته بودم به دلایلی نام "پانیا" به "ترنم"تغییر کرد.واسه همین اسم این پست رو عوض کردم و با اچازتون کامنتهای پر مهر شما رو هم اصلاح می کنم.)
